Sprawdź się

Po co te testy

Samodiagnoza psychologiczna pozwala zatrzymać się i spojrzeć na swój stan nie „od środka", tylko przez strukturę. Kiedy jesteś w lęku, depresji albo po traumie, mózg zawęża obraz: wszystko wydaje się albo normą, albo katastrofą. Kwestionariusz z 7-20 pozycji daje drugi kąt widzenia i wiąże odczucia z konkretnymi objawami, o których wiadomo, jak rozmawiać z psychologiem.

Jakie skale tu zebrałem

Wybrałem narzędzia używane rutynowo w praktyce klinicznej i zwalidowane w różnych językach. GAD-7 i PHQ-9 opracował zespół Kurta Kroenke w 2001 roku, wchodzą do standardów WHO i NHS. PCL-5 (2013) zaktualizowano pod kryteria DSM-5 i uchodzi za podstawowy kwestionariusz przesiewowy PTSD w badaniach. MSI-BPD (Zanarini, 2003), modele narcyzmu i przywiązania też opierają się na DSM-5 i wieloletnich badaniach.

Jak czytać wynik

• Niski wynik najczęściej znaczy, że stan mieści się w normie dla tej skali. To nie gwarancja, że wszystko jest w porządku, ale przesiew niczego wyraźnego nie znalazł.
• Średni wynik: strefa graniczna. Sygnał, żeby poobserwować siebie przez dwa tygodnie i powtórzyć test.
• Wysoki wynik: powód, żeby porozmawiać ze specjalistą. To nie diagnoza i nie wyrok. To po prostu dane.

Najważniejsze: test odzwierciedla tylko ostatnie 2 tygodnie (GAD-7, PHQ-9) albo ostatni miesiąc (PCL-5). Jeden wysoki wynik po ciężkim okresie to nie to samo, co utrzymujący się wysoki wynik przez kilka miesięcy.

Kiedy zgłosić się do specjalisty

• Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie.
• Jeśli przeszkadzają w spaniu, pracy albo relacjach.
• Jeśli kilka testów pokazuje wysoki wynik.

Test pomaga zrozumieć, co może się dziać. Co z tym zrobić: lepiej rozebrać ze specjalistą.