Dla bliskich
Jeśli wydaje ci się, że bliska osoba czuje się źle, ale nie chce iść do psychologa. Co robić, co mówić, a czego lepiej nie.
Jak rozpoznać, że ktoś potrzebuje pomocy
Stał się zamknięty. Wcześniej się dzielił, teraz milczy. Na pytanie «jak się czujesz?» odpowiada krótko, bez zaangażowania.
Zmienił się rytm. Albo nie śpi, albo śpi za dużo. Je mało albo odwrotnie. Wcześniej tak nie było.
Wybucha na drobiazgi. Irytuje się tam, gdzie wcześniej nie zwracał uwagi. Potem czuje winę, ale nie potrafi się powstrzymać.
Przestał wychodzić. Odwołuje spotkania, unika towarzystwa. Mówi "jestem zmęczony" albo "nie chce mi się".
Udaje, że wszystko w porządku. Na ludziach jest okej. Ale ty widzisz, że w domu jest inaczej. To też sygnał.
Co można powiedzieć
"Widzę, że ci ciężko. Chcę, żebyś wiedział, że jestem obok."
"Nie musisz mi wszystkiego mówić. Ale jeśli chcesz porozmawiać z kimś, kto się na tym zna, pomogę znaleźć."
"Pójść do psychologa to nie znaczy, że coś jest z tobą nie tak. To jak pójść do lekarza, kiedy boli."
Czego lepiej nie mówić
"Po prostu się ogarnij" / "Weź się w garść" / "Inni mają gorzej". Człowiek i tak próbuje. Te słowa tylko wzmacniają poczucie winy.
"Po prostu musisz odpocząć". Gdyby odpoczynek pomagał, już by pomógł.
"Sto razy ci mówiłem, idź do psychologa". Nacisk wzmacnia opór.
Kiedy warto nalegać
Jeśli osoba mówi o bezsensowności życia, robi sobie krzywdę albo zachowuje się w sposób niebezpieczny dla siebie. Wtedy łagodność może zaszkodzić. Powiedz wprost: "Boję się o ciebie. Znajdźmy razem specjalistę."
W sytuacji kryzysowej zadzwoń na telefon zaufania: 116 123 (Polska).
Szczegółowa analiza: bliska osoba cierpi, ale nie chce iść do psychologa. Co mówić, czego nie mówić, jak pomóc bez nacisku.
Możesz przesłać tę stronę. Albo wysłać link do testu, a osoba przejdzie go sama.